وجه تسمیه

جَزَن-گَز (Jazan-gaz)

در خصوص وجه تسمیه روستا دو روایت وجود دارد که هر دو روایت به تایید بزرگان و سالمندان روستا به نقل از پیشینیان روستا رسیده است:
۱- در گذشته های بسیار دور گرداگرد روستا را درختچه‌های گز که از گیاهان و درختان خاص مناطق بیابانی و نیمه بیابانی می باشد را فرا گرفته بوده است . از این رو این روستا را به نام گز یا گزدار دامغان می خواندند.
۲- جزن در واقع به معنای گداخته آتش و یا گلوله آتشین می باشد. از این رو روستا را به نام جزن نامیده‌اند که شب هنگام زمانی که هوا رو به تاریکی می گراید به خاطر چراغها و آتش هایی که به جهت دیده بانی و روشن کردن معابر روستا روشن می کردند و با توجه به اختلاف ارتفاع روستا نسبت به شهر دامغان از دور انوار نورانی که به سمت آسمان ساطع می شده است و بدلیل متراکم بودن بافت روستا آن راهها را همانند گداخته ای از آتش معرفی کرده و به این منظور نام آن را جزن گذارده‌اند.

بعدها به مرور زمان اختلاط جزن و گز رواج یافت که در اصطلاح عامیانه و بین مردم بومی آن را گز و در نقشه ها و علائم راهنمایی و رانندگی و سازمان های دولتی آن را به نام جزن میخوانند.

این منطقه چنان حائز اهمیت بوده است که در گذشته کاروانها قبل از رسیدن به این محل که آن را گزستان می نامیدند حضور خود را به این منطقه با زدن تلگراف اعلام میکردند و بلافاصله بعد از گذر از آن پیغام به سلامت رد کردن از آن را در تلگراف دیگری اطلاع می دادند.