معرفی روستا

جزن (گز)، بزرگترین روستای شهرستان دامغان است که جمعیت آن بر پایه سرشماری نفوس و مسکن در سال 1395 ، 1818 نفر  (577 خانوار شامل 933 مرد و 885 زن) می باشد و به همین دلیل تنها روستایی هست که شورای اسلامی آن داری پنج عضو اصلی است.

شغل بیشتر سکنه آن دامداری و کشاورزی است که از مهمترین محصولات باغی و درختی آن پسته، انگور و زرد آلو می باشد. 

 

وجه تسمیه

جَزَن – گَز (Jazan-gaz)

در خصوص وجه تسمیه روستا دو روایت وجود دارد که هر دو روایت به تایید بزرگان و سالمندان روستا به نقل از پیشینیان روستا رسیده است: ۱- در گذشته های بسیار دور گرداگرد روستا را درختچه‌های گز که از گیاهان و درختان خاص مناطق بیابانی و نیمه بیابانی می باشد را فرا گرفته بوده است . از این رو این روستا را به نام گز یا گزدار دامغان می خواندند.  ۲- جزن در واقع به معنای گداخته آتش و یا گلوله آتشین می باشد. از این رو روستا را به نام جزن نامیده‌اند که شب هنگام زمانی که هوا رو به تاریکی می گراید به خاطر چراغها و آتش هایی که به جهت دیده بانی و روشن کردن معابر روستا روشن می کردند و با توجه به اختلاف ارتفاع روستا نسبت به شهر دامغان از دور انوار نورانی که به سمت آسمان ساطع می شده است و بدلیل متراکم بودن بافت روستا آن راهها را همانند گداخته ای از آتش معرفی کرده و به این منظور نام آن را جزن گذارده‌اند.

بعدها به مرور زمان اصطلاح جزن و گز رواج یافت، که در اصطلاح عامیانه و بین مردم بومی آن را گز و در نقشه ها و علائم راهنمایی و رانندگی و سازمان های دولتی آن را به نام جزن میخوانند.

این منطقه چنان حائز اهمیت بوده است که در گذشته کاروانها قبل از رسیدن به این محل که آن را گزستان می نامیدند حضور خود را به این منطقه با زدن تلگراف اعلام میکردند و بلافاصله بعد از گذر از آن پیغام به سلامت رد کردن از آن را در تلگراف دیگری اطلاع می دادند.

موقعیت جغرافیایی

جزن (گز)، روستایی است واقع در دهستان حومه از توابع بخش مرکزی شهرستان دامغان در استان سمنان. این روستا در ۸ کیلومتری شمال شرقی شهرستان دامغان واقع شده است.

محدود است از شمال به روستای ابوالبق و از جنوب شرق به روستای حاجی آباد و از شرق به روستای طاق.

آیین های سنتی

آثار تاریخی

آثار طبیعی